ابر گیلان شدم و سوی خراسان شده ام

باد و باران به هم آمیخت و طوفان شده ام

مثل یک بره که از خورده شدن می ترسد

دور افتاده ام قسمت گرگان شده ام !

هر قدم فاصله ها درد مرا می دانند

سیل باریده ام و عین گلستان شده ام

راه بدجور غریبه است مرا می بینی

مثل آهو چه هراسان و گریزان شده ام ؟

مثل یک زاغ پر از حسرت پرهای سفید

گوشه ای از حرم پاک تو پنهان شده ام

خسته از برگی و زاغی و آهو شدنم

تازه آدم شدم تازه مسلمان شده ام

آن قدر وسعت تو خیره کننده است که من

باز هم گم شدم و کودک گریان شده ام

¤

بعد پیدا شدنم حال قشنگی دارم

صاف و آرام و پر از خنده و تابان شده ام

دست در دامن دل آمدم و حالا چه ؟

دامنم سوخت و پابند خراسان شده ام !!

محمد فرخ طلب

رشت